Şehrimizin kıymetli değerlerinden Hüseyin Yergün bey.
Akşama yakın vakitti aradı.
-Nerdesin? Dedi
-Dörtyol’a yakınım dedim
Tamam beş dakikaya ışıkların orda ol gelip alacağım bir yere gideceğiz, canım çok sıkkın dedi.
Geldi aldı, sattığı bir traktörden kalan bakiye alacağının günü geçmiş adama gidiyoruz.
Bir köy evinin önünde durduk kornaya bastı evin hanımı çıktı.
Hüseyin beyi görünce kadın bayramda babasını görmüş gibi sevindi, koşarak arabanın yanına geldi, eşi evde yok, biz tamam deyip uzaklaşmak isterken kadın öyle bir ısrarla eve çağırdı ki.
-Siz buraya kadar gelmişsiniz ben size bir bardak çay içirmeden göndermem dedi.
Kadın çok ısrar edince Hüseyin içelim dedi.
Eve girdik çay geldi, benzetmek gibi olmasın ama resmen bulanık su gibiydi.
İlk önce ben içmedim Hüseyi bey anladı, ayağıyla dürterek.
-Zehir olsa iç dedi. Çayları içtik arabaya bindik.
-Anlattı, eğer sen o çayı içmeseydin o kadın bir daha evine geleni çağırıp ikramda bulunmazdı.
-O evde o anda en değerli şey ı çaydı kadın bize çayı ikram etti dedi.
O günden sonra nerde ne ikram edilse geri çevirmem.
Hayatımda ayrı değeri olan Hüseyin beyin bir kaç ayrı özelliği daha vardır. Şehrin yaşayan hafızasıdır, şehirde izliyorum STK falan kuruluyor şehir adına hepsi hikaye şehrin akili de emektarı da bellidir tek yapılması gereken iltifat edip marifet görmek.
Hüseyin beyin kıymetli eşi duydum rahatsızlamış, çok geçmiş olsun yengemiz eşine yakışır bir asalet ve zerafet abidesidir.
Tez zamanda şifa bulur inşallah.
Hayatımda iki kişinin bana veciz sözlerini unutmam bir Mehmet Alptekin bey diğer Hüseyin Yergün bey ikiside doksanlı yaşlarda şimdi asıl onlara kıymet verip almak lazım dağarcıklarında biriktirdikleri yaşam emeklerinden.
Herkese hayırlı pazarlar diliyorum.
Şehir hikayeleri.
