Erzincan’ın tarımsal zenginliklerinin başında gelen ve kendine özgü aroması, kokusu ve lezzetiyle Türkiye’nin dört bir yanında bilinen Cimin üzümünde hasat dönemi başladı. Bağlarda hummalı bir çalışma sürerken, yıllardır toprağın ve üretimin içinde olan vatandaşların emeği de hasada ayrı bir anlam katıyor.
Erzincan’ın tarımsal zenginliklerinin başında gelen ve kendine özgü aroması, kokusu ve lezzetiyle Türkiye’nin dört bir yanında bilinen Cimin üzümünde hasat dönemi başladı. Bağlarda hummalı bir çalışma sürerken, yıllardır toprağın ve üretimin içinde olan vatandaşların emeği de hasada ayrı bir anlam katıyor. Bu emeğin en güzel örneklerinden biri ise 75 yaşındaki Güldursun teyze. İlerlemiş yaşına rağmen üretimden kopmayan Güldursun teyze, Erzincan’ın meşhur Cimin üzümlerini kendi elleriyle toplamaya devam ediyor.
75 yıllık ömür, yılların biriktirdiği emek
Toprakla iç içe geçen 75 yıllık hayatında üretmeyi ve çalışmayı yaşamının önemli bir parçası haline getiren Güldursun teyze, bağ bozumu döneminde de işinin başında.
Nasırlı elleriyle üzüm salkımlarını tek tek toplayan Güldursun teyze, yaşına rağmen gösterdiği çalışma azmiyle dikkat çekiyor. Bağlarda geçirdiği her an, yalnızca bir hasat çalışması değil, aynı zamanda yılların emeğinin ve toprağa duyulan sevginin yansıması niteliğinde.
Erzincan’ın kendine özgü iklimi ve toprak yapısında yetişen Cimin üzümü, bölge tarımında önemli bir yere sahip. Üzümün yetiştirilmesi ve hasat edilmesi ise büyük bir emek ve sabır gerektiriyor. Güldursun teyze de bu geleneği yıllardır sürdüren üreticiler arasında yer alıyor.
Her salkımda alın teri, her tanede yılların hikâyesi
Bağlarda üzüm salkımlarını özenle toplayan Güldursun teyzenin ellerinde, adeta bir ömrün hikâyesi saklı.
Her salkımda alın teri, her tanede yılların emeği bulunuyor. Güneşin altında saatlerce çalışan Güldursun teyze, üretmenin yaşla değil, gönülden gelen sevgi ve azimle ilgili olduğunu gösteriyor.
Cimin üzümünün sofralara ulaşmasında üreticilerin büyük bir emeği bulunurken, bu emeğin kuşaktan kuşağa aktarılması da Erzincan’ın tarımsal kültürünün yaşatılması açısından önem taşıyor.
Toprağa olan sevgisinden vazgeçmedi
75 yaşındaki Güldursun teyze için bağlar yalnızca üretim yapılan alanlar değil, aynı zamanda hayatının önemli bir parçası.
Yıllar boyunca toprakla kurduğu bağını sürdüren Güldursun teyze, genç yaşlarında olduğu gibi bugün de üzüm hasadında aktif şekilde yer alıyor. Yaşına rağmen gösterdiği enerji, çevresindekilerin de takdirini topluyor.
Onun bağdaki görüntüsü, Erzincan’da tarımın yalnızca ekonomik bir faaliyet olmadığını; aynı zamanda gelenek, emek ve yaşam kültürü olduğunu bir kez daha ortaya koyuyor.
Cimin üzümünün arkasındaki görünmeyen emek
Erzincan denildiğinde akla gelen önemli tarımsal ürünlerden biri olan Cimin üzümü, yetiştiği bölgenin adıyla özdeşleşmiş durumda. Ancak sofralara gelen her üzüm tanesinin arkasında uzun bir üretim süreci ve büyük bir emek bulunuyor.
Bağların bakımı, ürünün yetiştirilmesi ve hasat döneminde salkımların özenle toplanması üreticilerin yoğun çalışmasını gerektiriyor. Güldursun teyze gibi üreticiler ise bu emeğin en canlı temsilcileri arasında yer alıyor.
Onun 75 yaşında hâlâ bağda çalışması, genç kuşaklara da önemli bir mesaj veriyor: Toprağa emek veren, üretmekten vazgeçmeyen insanın yaşı yok.
Erzincan’ın bereketli topraklarında bir yaşam öyküsü
Güldursun teyzenin Cimin üzümü hasadı, aslında yalnızca bir üzüm toplama hikâyesi değil. Bu görüntü; geçmişten bugüne taşınan üretim kültürünün, toprağa bağlılığın ve alın terinin de bir göstergesi.
75 yıllık hayatının önemli bir bölümünü toprakla iç içe geçiren Güldursun teyze, bugün hâlâ aynı heyecanla bağlara giriyor, salkımları elleriyle topluyor ve Erzincan’ın bereketli topraklarından gelen ürüne kendi emeğini katıyor.
Onun nasırlı elleri, yılların yorgunluğundan çok emeğin, sabrın ve üretmenin izlerini taşıyor.
Cimin üzümünün her salkımında Erzincan’ın toprağı, güneşi ve iklimi kadar, Güldursun teyze gibi üreticilerin alın teri de bulunuyor.
Ve belki de bu yüzden, bir salkım Cimin üzümüne bakıldığında yalnızca bir tarım ürünü değil; 75 yıllık bir ömür, yılların emeği ve toprağa duyulan bitmeyen sevgi görülüyor.
